فى حرف الذّال قال عليه السّلام : ( فصل سى و دوّم ) از آنچه كه وارد گرديده است از حكمتهاى حضرت امير المؤمنين علىّ بن ابي طالب عليه السّلام در حرف ذال آن حضرت عليه السّلام فرمودند 1 ذاكر اللّه سبحانه مجالسة : ياد كنندهء خدا همنشين خدا است . 2 ذاكر اللّه مؤانسة : ياد كنندهء خدا با خدا انس گيرنده است . 3 ذكر اللّه نور الأيمان : ياد خدا كردن ايمان را روش داشتن است . 4 ذكر اللّه مطردة الشّيطان : به ياد خدا بودن شيطان را راندن است . 5 ذكر اللّه شيمة المتّقين : به ياد خدا بودن روش پرهيزكاران است . 6 ذاكر اللّه من الفائزين : ياد كنندهء خدا از گروه پيروزمندان است . 7 ذكر اللّه جلاء الصّدور و طمأنينة القلوب : ياد خدا بودن زنگ شبهه را از آئينه سينه زدودن و دلها را آرامش بخشودن است . 8 ذكر اللّه قوت النّفوس و مجالسة المحبوب ياد خدا بودن قوت و روزى ( روحانى ) نفوس و همنشين با دوست است . 9 ذكر اللّه ينير البصائر و يونس الضّمائر : ياد خدا بودن روشن كننده بينش ها و انيس و يار درونها ( ى آرزومندان است ) . 10 ذكر اللّه تستجح به الأمور و تستنير به السّرائر : ياد خدا بودن كارها ( ى فرو بسته ) را مى گشايد و درونها ( ى خسته ) را نور مى بخشد 11 ذكر اللّه دواء أعلال النّفوس : ياد خدا بودن دواى دردهاى نفوس است . 12 ذكر اللّه طارد الأدواء و البؤس : ياد خدا دور كنندهء دردها و گرفتاريها است . 13 ذكر اللّه رأس مال كلّ مؤمن و ربحه السّلامة من الشّيطان : ياد خدا بودن اصل و ريشهء دارائى هر مؤمن است و سود آن ( كه سرشارترين سودها است ) رهائى از چنگال شيطانست 14 ذكر اللّه دعامة الأيمان و عصمة من